STORAGE WORRIES

Storage Worries

Written on the dry leaves are
Stories many, epics, mere
Love songs, prayers holy, 
Secret chants, riddles of the skies.

Written with a needle sharp
Striking no pain on the leaves
But the author’s heart bleeds
Will these be food for termites?

Or will research and medical studies
Go on my pamphlets well read
Will they crumble under history heavy
And the poems i wrote float in drains.

What I am…

WHAT I AM…

Why do you stare at me?
What makes you think I am odd?
My words are what I speak from my heart.
Why should I follow your rules to think?
My words make my world a free world
Where thoughts grow like green grass
And fly high like birds never ever caged.

My face washed with winds eyes filled with stars
I fear not what others think.
I care not how others feel.
I walk straight following my dreams
To get them , just a foot fall away.

2

Fragrance of roses

Unstoppable my tears flow

My grief rains what can gauge it?

When my sobs sink my heart

Nesting in my wails is not hope.

When soaked, my cheeks may smell

Of the depressing thoughts overpowering my mind.

The fingers that wipe my tears

And soothe my withering heart

Alone would sense my cheeks turn pink

Emanating fragrance of roses.

 

 

ഒരു പരിശ്രമം 

സേവനം സമൂഹത്തിനു  ചെയ്യണം
ദൃഢ പ്രതിജ്ഞ യെടുത്തു  ഞാൻ .
ഇന്നുറക്കമുണർന്നയുടൻ !
ധവള വർണ്ണമണിഞ്ഞു പതയും
ചുടു ദുഗ്ദ്ധം കൈതട്ടി താഴെവീണല്ലോ !
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
വിശന്നുനിൽക്കുമാ വഴിവക്കു കുടിലിലെ
കരയുംഉണ്ണിക്കു പകുതി നൽകിയേനേ  ഞാൻ .
സൃഷ്ടിയോരോന്നും  കടന്നെത്തുമീ
ശാന്തമൂകമാം  അന്ത്യഗോപുരം .
സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ നോക്കിയിരിക്കുന്നതിലേക്കവർ  സൂക്ഷ്മം !
നേരമൊട്ടുമിന്നില്ലെനിക്ക്
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
കൂടെയിരുന്നു കേട്ടറിഞ്ഞേനേ ,
പല അമ്മൂമ്മക്കഥകളും
അപ്പൂപ്പൻ താടിയിലൊളിക്കും ഓർമ്മകളും .
ധീരനായ ജവാനെപ്പോൽ
ജീവിതമടർക്കളമായവർ
വേറിട്ട ശേഷി കൊണ്ടു  വിസ്മയം തീർക്കുന്നവർ
സന്നദ്ധ പ്രവർത്തനം നടത്താം  അവർക്കായി .
ഡിസംബർ മൂന്നിന് !
എനിക്കറിയില്ലല്ലോ
അവർക്കെന്തു വേണമെന്ന് .
ഒരധരവ്യായാമം , അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ
പറഞ്ഞു തീർത്താലോ ?
പത്രത്തിലിട്ടാലോ?
“തെരുവുനായ്ക്കളലഞ്ഞു  നടക്കുന്നോ ?
കടലിരമ്പി കരകവർന്നെന്നോ?”
(മാലിന്യം ഞാനെവിടെ മറയ്ക്കും ?)
“തളരുന്ന ഭൂമി! തകരുന്ന അമ്മ!
 മാസങ്ങളായി മൂടുന്ന പുക “
ഞാനിപ്പോൾ ഏതു ശരിയാക്കും?
സകലതും സങ്കടകഥയല്ലോ
ആശയക്കുഴപ്പം !
ആശയകന്നു!
സാമൂഹ്യ സേവനം പിന്നെയാകട്ടെ !

ഉയരും കേരളം

റദ്ദായിപ്പോയ മത്സരങ്ങളിൽ അയച്ച രചനകൾ

1

നവകൈരളി

Image result for rise up kerala

 

ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച  സ്വപ്നം ,
എന്നുദ്യാനത്തിലെ പുഷ്പം
വിടർന്നിരുലന്നങ്കിെലിവ രണ്ടും !
ഒഴുകിമറഞ്ഞവ തോരാ മഴപ്പാച്ചിലിൽ .
കഴുകി ഉണങ്ങിയ മനസ്സുകളിൽ ഇനി
നിറച്ചു വയ്ക്കാം    കരുതൽ , പകരാം                                                                     സ്നേഹം അന്യോന്യം കലർപ്പില്ലാതെ!

പണിതുയർ ത്താം ഒരുമ, വേർതിരിവെന്തിന് ?
പുതു  പുൽക്കൊടിയോരോന്നും  ഉയരണം                                                   നെഞ്ചോടണച്ചീ മലയാളമണ്ണിനെ                                                                        കാവുകളും കുളങ്ങളും മടങ്ങി വരുമോ  ?
കാവൽ നിന്ന മലകൾ   നിലതെ  റ്റി , വഴിമറന്നു പുഴകൾ .

മറക്കരുതിനി  നഷ്ടമായ ജ്ഞാനം .ഇനിയും
കേരളമുയരണം ചെളി തുടച്ചു നീക്കി
ഒരുമനമായൊരു  ലക്ഷ്യമെത്താൻ
കരുത്തു പകരാം കൈകോർക്കാം .

സംരക്ഷിക്കുക, നാടിനെ  നാമറിയുക
നാശ മൂട്ടിയ   ശീലങ്ങളെ  പിഴുതെറിയാം .
മിന്നും മാതൃക ലോകം കാണും
അതിജീവനം , നവകൈരളീചരിത്രമെഴുതും .

 

2

മലയാള മണ്ണ് 

കളമൊരുങ്ങുന്നുണ്ടീ മണ്ണിൽ  മലയാളനാട്ടിൽ

കാലത്തിനൊപ്പം  കുതിക്കാൻ  വഴി തെളിക്കാൻ

ആതുരമല്ലിവിടെ  സംസ്കാരം ,കലയും വിദ്യയും

സുസജ്ജം ,പിണക്കം  മറന്ന പ്രകൃതിയും .

 

ജീവദായകമീ  മണ്ണും മലനിരയും കടലിരമ്പവും

സൂചനയെന്നുമി വിടുണ്ട്  മുന്തിയ പ്രതിഭതൻ

ഇന്നും  പിൻബലമവർ  പകർന്നുതന്ന ശക്തി

ഈ നാടിനുവേണ്ടി  സ്വയം മറന്നു നിലകൊണ്ടവർ!

 

Shining Path

You are turning a new leaf everyday

Searching a new meaning for every word

Telling a fresh tale to hide every failure.

Finding success is trouble unleashed.

Woes await you at every turn

Until you decide to proceed.

 

 

You will never be a star with

Your bright light visible far, as

Stars have to burn deep in space.

Only a ray among dark clouds!

 

Erring ways of thoughtless mind

Returns empty stranded in unknown.

Several  questions swarm the air

Rush under  the web of thoughts.

 

Into   the       folder of   mistakes your name added

Rectify the reason that pushed you in there.

 

Finding a way guided by confidence

Paved in courage strong, solid.

The efforts shine out there golden

Ecstatic in the luminous paths ahead.

Desert ‘s dreams

Radio repeatedly kept broadcasting the  date of   the great event. The race!

The camel race of Dissayah.

Young and old are equally excited about the event. The race had always driven  their spirits to the peak. The  roads to Dissayah would    throng  with   people ,camels ,vehicles ,drummers  and more.

The whole desert was  filled with colourful tents pitched  close   to one another. Wherever the tents  did not rise the sand shimmered in golden. The dust flew in all directions carrying with it the scent of camel dung. Camel owners of different  nationalities had arrived well in advance for the event and has set up training facilities for their teams. The aroma of garlic  hinted cooking meat was in progress ,with music to keep the fire burning as the        winter crescent shone among  twinkling stars, while the international media now  shared desert tales of Dissayah.The camel race – the big festival of rich masters.

Safar taking the radio  in one hand and   a  baked flat bread in the other went and sat near Rayla.

The huge citadel    enclosed the residential space , gardens ,office  rooms,prayer halls ,  a small park and  rooms for helpers, vehicles in sheds , birds in cages and goldfish  in aquarium.

Safar   fed  Rayla the khubz , stroked   her chin and lay  beside her  with  his head  propped up against her hump.   “When are we going  to the   training camp? “ asked Rayla.

Ecstatic  with the thought  of great food  Rayla sprang up leaving Safar fallen  flat on the floor.

“Every thing depends on husoor’s orders.” said Safar. Rayla frowned in  disappointment   and began to kick hard on the ground  grunting loudly.

“Quiet !Rayla quiet! “Whispered Safar.

“Do you want Nijad to come with the whip?”

Rayla lay down ,her long neck slowly gulping  down her sadness resulting  from a dream that continued to remain a dream.

A couple of hours  later Nijad appeared  and croaked from a stone’s throw away.

“Safar ! you  rascal ! you had stolen the   maid’s  bread and given it to this ass  on long legs.! ”  He slapped Safar hard  on his face ,hurling  him down  right into the dusty ground. As Safar was wiping the  dust off his face  Nijad croaked again.

“Clean this place fast ! Reins and all racing gear on this wild beast. Engineer will be here  any moment. From the few steps he  had paced Nijad paused , turned and croaked very loudly “with husoor”!

As fast as  he could , Safar tidied the   surroundings and put reigns, decorations  and red  cloth   with blue motifs on Rayla.

“Why   am I getting ready? “ Rayla was  getting excited.

Safar tried to hold his giggle from  exploding into a loud laughter. “The husoor is getting you  married off  .“ he replied.

“Exemplary race camel must that Engineer be!”  Rayla began seeing her groom arrive  , just like a mirage .

“Kind man  our husoor is.!

So this is the reason why I was brought  to this palace from that  tiny pen in the desert.

Husoor thinks I need  to be rewarded for my fantastic  performance in the last race”

From  a beaming state of excitement , weather turned harsh in Rayla’s dreamland when a man in   a fine European attire accompanied husoor and Nijad towards  her.  Soon a colourful umbrella rose with table and chairs beneath. Servants rushed in with snacks and drinks.

Nijad pulled an unwilling Rayla forward . She grunted and lay down. Whoosh! The whip came down fast.

“Mr.Ravi   Kumar, my camel had finished as the runner up last season. That stupid boy is worthless. More he is eight now.”

The sheikh spoke fast .

“Respect upon you  great master! my robot will help  you to make your lovely humpy princess become the  winner this time.

To assure your noble heart , let me tell you  more about my  robots . Horse and camel jockeys and elephant mahouts are my robots ! many!”

The Arab’s  jaw dropped . “Elephant?  Where  ? ”  He panicked.

“Honorable sheik it is for the land from where I come. Very huge elephants line up  obediently under my robots ‘ commands.  The robots  parade  the  Indian tuskers for the temple festivals.”

The sheikh was impressed.

Mr.RaviKumar  received a fortune for selling him “Thuj” the robot camel jockey.

Desert from  town . Rayla was grunting  in numerous tones of disapproval. The tiring training schedule with froth filling the  mouth ,sun glaring  in the eyes , dust filling the lungs, Nijad croaking into ears with  a big trumpet.

“Nobody thinks of giving me even the   tiniest cactus leaf. Why should  the ship of the desert need food ? Only yuck tasting cubes to make me run fast”

” Ill motived Nijad now wants that toy to sit on me and beat me. We are the team – me and Safar. Only Safar will  sit on me ,and that makes me want to fly. Fly carefree to freedom eternal.”

“First the desert will finish that creature by burning his head , then me  and you will run away to a distant   oasis. And no one will trouble us  ever.”  Rayla  could not stop herself from kicking the ground.

“Hello friends can  I join your discussion?”

Rayala and Safar  turned in disbelief . Thuj was talking to  them . Was he  smiling  ?

” Fear not ! I am  a friendly robot who is a follower of  holy  master Asimov.   I wear  his laws in my real time  instructions to operate  upon each task.  Share  your problem   data with  me. I will  find  solutions from the knowledge hub. We  try to hep others . To hurt others is against master Asimov’s  laws.

Rayla   and Safar  looked at each  other  unwilling to accept the tale.

Waiting for their  eye sights to fall on him the boy machine continued to beep.

“So you think you can help us escape this desert ” asked Safar .

“Call me   Pappu. I am not Thuj .I am Pappu who was returned by the customer   ”

Awe set Safar’s mouth wide open . “Pappu  adheres to Asimov master’s laws strictly.

Set to train an elephant I had started my career in a   cool green land.  A river tossed water on us when I rode on him ,passing through the woods. That was the royal  life with Parameswaran . Gone are those wonderful days!”.

Rayla grunted as she  swallowed some  corn .

“One would be too tired after travelling   a  long distance  to reach the temple festival and then the drunkard mahout wanted us to urgently move into a ground filled tightly with noisy crowd.

Tired and hungry  and with aching feet, Paramu   refused to move .The drums and fire works made him yell out a loud trumpet .

The old limping  mahout ordered me to control Paramu by poking a sharp  iron rod on  his  ear.

No ! I would never do it.

Take a look at this display  here”.  A screen in  front of Pappu ‘s chest was now  showing  the caparisoned elephant ready for the temple festival.

“Evey one  thought hat I was damaged and sent me  back here   for repair . The wicked Ravi Kumar thought that I was working again and sold me to the Sheik”.  All  of a sudden Safar shouted, jumping up.

“Wow !  It is there. my wooden toy.! my doll, the rocking tortoise then, then…. under buppuji’s things… only a red sun thing.  He came from a land far away and went back. ”

Safar was trying to remember.

Sky was blue and blank. No clouds arrived  to sow hope of a cool tomorrow.

They tried to bring back    Safar’s     memories about his dad back. He  muttered “ma..” devoid   of any hope in his eyes.

Divided on his face were expressions of sadness and fear.Robotic arms though not         soft ,stroked his bony frame.

“We will  go tomorrow   . I have  the  route  map to   the Indian embassy saved in my memory.”

***

Rayla    dedicated her tireless tongue to    command over a small group  of wild camels who admired her as a queen who would run fast in the face of danger.

Pappu   remained   forever true to Asimov’s laws under a sand dune which might be blown away one day.

The class  stood up to sing “Janaganamana”  after which Safar ran to have samosas hot and yummy.

Websites that helped me to write this  story

https://en.wikipedia.org/wiki/Robot_jockey

https://en.wikipedia.org/wiki/Three_Laws_f_Robotics

htps://en.wikipedia.org/wiki/Temple_festivals_of_Kerala

 

Thanks a lot to my teacher for telling about writer Isaac Asimov.

പൈതൃകത്തിൻറെ   സംസ്കാരം 

നയന മനോഹര സാഫല്യം

തൂണിലും  കൽത്തിട്ടയിലും

പേരെഴുതി ഞാനെന്നുടെയും
എൻ സ്വപ്നനായികയുടെയും
ഓർമ്മവേണംമെന്നുമെന്നെ
ഷാജഹാനൊടൊപ്പം  കാണണം !
ഈ ചുവർ ചിത്രമെഴുതിയതാരായാലും
ഇന്നു മുതൽ സന്ദർശകർ അതറിയണം  എൻറെ  പേരിൽ !
സൂര്യബിംബത്തിനുണ്ടൊരു  രഥമുരുളാൻ
തല്ലിയുടച്ചു  ഞാൻ പുതുകാല ചക്രം  രചിക്കും.
നാളെ ജനമറിയും
ഞാനുമിവിടുണ്ടെന്നു !
അശോകനെപ്പോലെ  എനിക്കുമുണ്ട്  തത്വചിന്തകൾ
കോറിയിടും കുപ്പിച്ചില്ലിനാൽ
സുപ്രധാന കല്പനകൾ .
ഭൂതകാലമറിയില്ല  എന്നെ ,
“പ്രശസ്തി ” രചിക്കും ഞാനെനിക്ക്
നാളെ ഞാനുമറിയപ്പെടും മഹാനായി .
“സംസ്കാരം ”   എനിക്കപരിചിതം
സാമൂഹ്യപാഠം എനിക്കന്യം .
ചേര ചോള  സാമ്രാജ്യം  ഒരു കെട്ടുകഥ !
രാജശില്പത്തിൻറെ  മുഖത്തുതുപ്പി  ചെവിയറുത്താൽ
മായുമോ സൂക്ഷിച്ചു  വച്ച സ്മരണകൾ ?
ചരിത്രത്തിലിടം നേടുമോ ഞാൻ ?
സൂത്രധാരൻ ഞാൻ , ഛായാഗ്രാഹകർ പകർത്തട്ടെ
“സംസ്കാരം”  ഈ  പൈതൃകത്തിൻറെ !
ജനപദങ്ങളുടെ പ്രയത്‌നം  മാറ്റിയെഴുതിയത്
ജനമറിയുമിനി  ഇവിടെ  ജീവിച്ച എന്നിലൂടെന്ന് !

 

 

Me

1

Real  ME

When  I look in the water in a puddle

I see myself

Covered with mud and dirt.

When i look in a mirror

I find myself

Glowing with joy and pride.

When I peep inside my heart

When I sink into my thoughts

I find the real me.

When I try to hide

The sun shines on me bright.

Me is more than the me you see

Or what you think of me.

Let me be me only me.

 

2

Meaning of ME

 

This poem was published in the English magazine “Indology”

Dearer to me  than my  silk or denim

Fits  me warm with a delightful look

Than I wear in red , green or rare  shades

Words that drip from my pen , the meaning of me.

 

World that glitters, my jewels precious

Stones that shine , pearls so pure

Defines me not but , the lines I spill on paper

Suits me  as beads and bangles.

 

Nothing is more lovely than my curls

Breeze tosses them on my face, black and soft

My smile cannot be covered by my locks

As my poems express each emotion I feel.

 

So much more I want to say, my  verses

Reflect my heart,  my thought , what I am.

 

പൊതുപണിമുടക്ക് 

സാധ്യത  ഏറ്റമുണ്ടിന്ന്  പൊതുപണിമുടക്കി –
– ന്നാഹ്വാനം  ഉണ്ടാകാൻ , ഒരു ദിനമുടനെ .
കുതിക്കുന്നിന്ധന  വില ഉയരുന്നില്ലെടുക്കളപ്പുക
ചിലവാക്കാൻ ചില്ലറപോലുമില്ല ; പുഴ മുക്കി അതും .
സമരം  ശക്തമായൊരായുധം , സായുധമാകാം
നൂതനമാധ്യമങ്ങളശ്വങ്ങളായി  കുതറിയോടും .
നാൽക്കവല  വിജനം , തിരക്കുവതിനിയാരോട് ?
Website   ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ ?  സഞ്ചാരി ,കാത്തിരിക്കൂ .
സായിപ്പിൻറെ  കൈയ്യിൽ കാണും Dollar   എന്തെങ്കിലും
Cycle ൻറെ  പുറകിലേറ്റി , ഒഴിഞ്ഞ  പാടത്തേക്ക് …
“Why  no …..?”
കൃഷിയെവിടേന്നോ? വിശന്നിട്ടോ?
പ്രാതലിനോ ? ചായക്കോ ? ഒരു പഴംപൊരി തരാം .
“Why  no …..?”
 പണിയൊന്നുമില്ലേന്നോ ? ചീട്ടുകളി വേണ്ടെന്നോ?
സായിപ്പിനെന്തറിയാം ? ഞാനും യോഗ്യതയുള്ളവൻ  തന്നെ.
കൊടിയെടുത്തവർ  വരുന്നു , Police ഉണ്ട്  പുറകെ .
“Why  no …..?  “
 Network  ഇല്ലെന്നോ  ? ഭാഷ  വശമില്ലെന്നോ?
ഇഴയുന്നു ജന്മങ്ങൾ നീതി തേടി; ഇല്ലവർക്കിന്നു
സാധിക്കാനാകില്ലൊന്നും  തടയുമെല്ലാം, പൊതുപണിമുടക്ക് !
“Why  no …..? “
തെല്ലുമില്ലേ  മര്യാദയെന്നോ ? അവകാശങ്ങളുണ്ട്
നേടാൻ !  ആർക്കുണ്ട് ഉത്തരവാദിത്തമെന്നോ?
സഹജീവിയൊരാൾ  തലപൊളിഞ്ഞു  കിടക്കുന്നു road ൽ !
ഒന്നിച്ചൊരു  selfie  എടുക്കാം , അതിനു  കിട്ടും കുറേ  Like !
“Why  no ..?”
 ഞാനൊരു  ദുഷ്ടനാണെന്നോ?  എന്ത് ?
എനിക്ക് തീരേ     മനഃസാക്ഷി  ഇല്ലേന്നോ?
തട്ട് ദോശ  കിട്ടിയില്ലേലും വേണ്ടെന്നോ ?
ജീവനും കൊണ്ടോടുന്നോ  സായിപ്പ് ?
“Why  no ..?”
ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്തോരെന്നോ ?
ഇനി വരില്ലൊരിക്കലും  എന്നോ?
ഈ God’s  Own  Country  ലേക്ക് !

You and me

You see me in you

As I see you as myself

Your pain I  can feel

My joy I share with you.

 

We are the people of this world

Who have the same Sun and Moon

We see the same stars above and  smile with roses.

Breeze we find on the shore, with which our thoughts fly.

 

We reel under hunger,sometimes war

Viruses scare us so do cyclones and thunder.

Only to rest our head on the next shoulder.

We see us in our neighbour and each other.

 

Love , care, help and share

We need each other now and ever.

Peace on earth in every way.

Man is now wise ,so to say.