ഒറ്റമരം (Lonely  tree )

നനഞ്ഞ സായാഹ്നം .
സൂര്യ പ്രകാശം മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തുവരാൻ വഴി കാണാതെ കുഴങ്ങി . സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ മാത്രം വ്യക്തമാകുന്ന രൂപങ്ങൾ .
നിശ്ചലമായ പ്രകൃതി .
നേർത്ത തണുപ്പ് കുന്നിൻ ചെരിവിലൂടെ പറമ്പിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി .

നനഞ്ഞ ഇലകളിൽ നിന്നും ഇറ്റു  വീഴുന്ന  ജലകണങ്ങൾ അവിടെ സംഗീതമായില്ല. പറമ്പിൽ മ്ലാനത താളം കെട്ടി നിന്നിരുന്നു .

സന്ധ്യക്ക്‌ കൂടണയാൻ എത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച കിളി  വന്നില്ല!
ഇനി ഒരിക്കലും വരില്ലായിരിക്കും !
കൂടു അവിടെ   ഉണ്ടായിരിക്കില്ല !

സന്ധ്യ ഇരവിന്‌  വഴിമാറിയിട്ടും  മരത്തിൽ നിന്ന് ചെറിയ കിളി കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇടയ്ക്കു ചിലക്കുന്നതു  കേൾക്കാനേയില്ല .

കൂടു അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല !

സസ്യങ്ങളെല്ലാം സ്നേഹത്തിൻറെ  അടയാളങ്ങളായിരുന്നു.

മരങ്ങളും കുറ്റിച്ചെടികളും വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും  പൂച്ചെടികളും  എല്ലാം. അവിടെ എന്തെല്ലാം ജീവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു
നല്ല  ഭംഗിയുള്ള പൂമ്പാറ്റകൾ  , അവയ്ക്കു തേൻ നുകരാൻ നാനാ   വർണ്ണ പ്പൂക്കൾ  , മരച്ചില്ലകളിൽ ഓടിക്കളിക്കുന്ന അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാർ  പഴുത്ത മാങ്ങകൾ കൊത്തിത്തി ന്നുന്ന   പക്ഷികൾ .
സ്നേഹം ഒന്ന് മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നവിടെ.
ഇടയ്ക്കു  സന്ദർശനത്തിനെത്തുന്ന പാണ്ടൻ പോലും   ചെവിതാഴ്ത്തി , വാലാട്ടി  സമയമാകുമ്പോൾ  മടങ്ങും..
  —————————————

നന്മ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന  ആ പറമ്പിൽ ആദ്യം അസ്വസ്ഥത പടർത്തിയത്  അവരാണ് .

മറ്റേതോ ഭാഷ ഉറക്കെ സംസാരിച്ചു , അടുപ്പു കത്തിച്ചു  ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കിക്കഴിച്ചു  അവർ മടങ്ങുമ്പോൾ  ചാമ്പ നിന്നിരുന്നിടത്തു  സ്കൂൾക്കുട്ടിയുടെ   ചിത്രമുള്ള കൂറ്റൻ പരസ്യ ബോർഡ് ഉയർന്നിരുന്നു .
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നിന്ന ഇലഞ്ഞിയെ മന്ദാരം  സഹായിച്ചു.
” കുട്ടികൾ  ഇവിടെ കളിക്കാൻ വരും അത് തന്നെ”.
“ധൂളി പറത്തി  കുട്ടികൾ കളിച്ചു തിമിർക്കുന്നതു കാണാൻ ചാമ്പ ഇല്ലല്ലോ “
പേര മരം  ഗദ്ഗദമടക്കാൻ  പാടുപെട്ടു . ” പനിനീർ ചാമ്പയ്ക്ക  കുട്ടികൾക്കെല്ലാം  എന്തിഷ്ടമാണ് . എന്നിട്ടും അതെന്തിന് വെട്ടിക്കളഞ്ഞു?”
“നിറയെ നിശറല്ലേ “
കിളവി നെല്ലി കാരണം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“നിശറു  കടിച്ചാൽ  കുട്ടികൾ  വരുമോ?”

നെല്ലി തന്നെ പറ്റി  പറഞ്ഞതാണെന്ന്  പേരയ്ക്കു തോന്നി.
എന്തോ ഒരു സമാധാനക്കുറവ്  വള്ളികളെ പ്പോലെ  സൂക്ഷ്മമായി പടർന്നു കയറി .
സാക്ഷികളായി  നിന്ന സസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി വീണു .
അവ മഴുവിൻറെ വെട്ടേറ്റു  വീണു
കിളിക്കൂടുകൾ താഴെ  വീണു
മുട്ടകൾ  പൊട്ടിച്ചിതറി .
പഴങ്ങളെല്ലാം  പണിക്കു വന്ന ആളുകൾ  പങ്കിട്ടെടുത്തു .
പുസ്തകത്താളുകളിൽ  വയ്ക്കാൻ പോലും ആരും പൂക്കളിറുത്തെടുത്തില്ല .
അവ ചതഞ്ഞരഞ്ഞിരുന്നു.

വിത്തുകൾ പോലും  സൂര്യനെക്കാണാതെ  തകർന്നടിഞ്ഞു ഇലകൾക്കൊപ്പം ചാരമായി മാറി. യന്ത്രക്കൈകൾ മുരണ്ടുകൊണ്ടു  വന്നു പറമ്പു ഒരു പാഴ്‌മരുവാക്കി  മാറ്റി .

ആളുകളുടെ എണ്ണം കൂടി വന്നു .യന്ത്രങ്ങളുടെ ഹുങ്കാര  ശബ്ദവും.
ഇരമ്പി വന്ന വലിയ വാഹനങ്ങൾ അതിർത്തി വരച്ചതിനപ്പുറം  കല്ലും മണലും  കൂട്ടിയിട്ടു  . ഈ പറമ്പു പൂർണ്ണമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു !
 ഒരു മൂവാണ്ടൻ മാവ് മാത്രം  വെട്ടുകൊള്ളാതെ  പറമ്പിൻറെ  മുൻപിൽ തന്നെ പടർന്നു പന്തലിച്ചു  നിന്നു .
ആരും കൂട്ടില്ലാതെ !
ഒറ്റയ്ക്ക് !
ഒറ്റമരം !
               ————————————————
ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല !
ഒരു കാവൽക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു കൂട്ടിന്‌.

ഒറ്റമരമായതുകൊണ്ടു ഞാൻ ഒരുപാട് സൂക്ഷിച്ചു നിന്നു ..

ഓരോ മനുഷ്യനെ കാണുമ്പോഴും , വാഹനങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും  ഞാൻ പേടിച്ചു. വാളുകൾ  എന്നെ അറുത്തെടുക്കുന്നതു ഞാൻ പേടിസ്വപ്നം കാണാറുണ്ട് .
ഞാൻ ഞെട്ടും .
ഒറ്റമരത്തിൽ കൂടുവച്ചിരുന്ന കിളി  അപ്പോൾ  ചിറകടിച്ചു കരയും!
കാവൽക്കാരൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ മുകളിൽ ഞാൻ തണൽ വിരിച്ചു . രാവും പകലും മൂത്രപ്പുരയുമായി . അയാളുടെ തൊപ്പി എൻറെ  ചില്ലയിൽ തൂക്കി .
———————————————————–
‘സാധ്യമെങ്കിൽ   ഈ മരം വെട്ടിക്കളയണ്ട”  സാരിയിൽ  മനോഹരിയായ മാന്യ വനിത പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട ! ഇതിൻറെ  ഇലകൾ വീണു സ്കൂളിൻറെ  മുൻവശം  വൃത്തികേടാകും . അത് കണ്ടാൽ  കുട്ടികളെ ഇവിടെ ചേർക്കാൻ വരുന്ന  മാതാപിതാക്കൾ നമ്മുടെ സ്കൂൾ വൃത്തിഹീനമായ  സമീപനമാണ് കൈക്കൊള്ളുന്നതെന്നു  കരുതും “
ചുണ്ടുകൾക്ക് മുകളിലും താഴെയും മാത്രം രോമമുള്ള തടിയനായ മനുഷ്യൻ  തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു !
    ——————————————————-
വൈകുന്നേരം .
ഇന്നാട്ടിലെ  പുതിയ വിദ്യാലയത്തിൻറെ  നിഴൽ പറമ്പിൽ നിറഞ്ഞു .
അവിടെ എൻ്റെ  നിഴൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!
ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല !
illustration Shreya SusanZacharia

സൗന്ദര്യലഹരി 

 ഇന്നേതു സുന്ദരവർണ്ണമണിയും ഈ കാനനം
                                            പക്ഷിമൃഗാദികളും
കൊന്നപ്പൂക്കൾ നിറയെ വിരിഞ്ഞു സ്വർണ്ണ
                                                    ശോഭായണിഞ്ഞിവിടം .
സുന്ദരമീ ഹരിതവർണം മൂടി നിൽക്കും
                                                 മരത്തലപ്പും
മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടവിടെ ചിറകുനീർത്തി-
                                                 പ്പറക്കാനൊരു കിളി .
കളകളം പാടി പറന്നുപൊങ്ങുമിനി വാനിലീ
                                                  മഞ്ഞക്കിളി
മധുരമൂറും  പഞ്ചസാരപ്പഴം ,കാറ്റിലാടും  മാമ്പഴവും
                                                          വിരുന്നാകുന്നു .
പക്ഷികളിലഴകേറും  മയിൽ പീലി നീർത്തും
                                                             നേരം
മഴമേഘങ്ങളാർത്തു  മണി മുത്ത്
                                                     പൊഴിക്കുന്നു .
മണ്ണിലേക്കുൾവലിയാൻ മടിച്ച ജലം ,സുന്ദരമൊരു
                                                                       കാഴ്ചയതിൽ
 ഉയരെ തെങ്ങിൻ തലപ്പും അവിടെ ചിറകു നനഞ്ഞ
                                                                      കിളിയും .
ഭൂവാസികൾ തണൽതേടിയെത്തും മര-
                                                              ച്ചോട്ടിലൊരു
 മെത്തയൊരുക്കുന്നു  പുൽനാമ്പുകൾ ജലകണം
                                                                          പേറി.
നീരാവിയായിനി  വീണ്ടും ഉയരും  ജലപ്പരപ്പിൽ
                                                                 നിന്നും
നിറഞ്ഞൊഴുകും പുഴയായും കടലലയായും
                                                                      ഉയരും .
സുന്ദരമീ കാഴ്ചകൾ ,മനസ്സ് നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞൊഴുകും
                                                                                 ലഹരി
തീരുമോ നാളെയിതെല്ലാം ഓർമ്മയായി ,കണ്ടുമറന്ന
                                                                                   കിനാവായി .
ഇടറിവീണ പ്രകൃതി ,മണ്ണടിഞ്ഞ ശോഭ,  ഭൂമിക്കിനി
                                                                       എവിടെ ഭംഗി ?
നുരപൊന്തുകയില്ല ചുടുമണലിൽ ,നദി പതഞ്ഞൊഴുകുമോ
                                                         തീയിലമരും കാട്ടിൽ?

മേഘസന്ദേശം 

 

ഉയരങ്ങൾ താണ്ടുമ്പോൾ കിളി
തെന്നി നീങ്ങുമൊരു  മേഘത്തെ കണ്ടു .
പോകുവതെങ്ങോട്ടു നീ പാറി
അറിയുന്നുവോ , കാറ്റിലൊഴുകി , ഗതിമാറി
നിൻ നിറമാട്ടെ നിനക്കില്ലുറപ്പു
പകരുന്നു സൂര്യൻ നിറഭേദമെല്ലാം
ഞാനെന്നുമീ  പനംതത്ത  പച്ചക്കിളി
മാറുന്നു നീയിനി കരിമേഘമായി, ഇടിമുഴക്കി .
art by Shreya Susan Zacharia
നീ ചിലപ്പോൾ ഒരു നനുത്ത തൂവൽ  പോലെ
വാനമാം  വയലേലകളിൽ മെയുമാടുപോലെ
മേഘസ്തംഭത്തിലൊളിച്ചിരിക്കും നഭസ്സിലുള്ളതൊക്കെ
ഭൂമിക്കു മുകളിലൊരു കുടയായി ,മഴയുടെ വഴിയായി .
ഞാനീ  ജീവിതം പാറി തിമിർക്കുന്നു
നീ കുളിർമഴയായി  പെയ്തു മണ്ണിലലിയുന്നു
നന്മ ചെയ്യുവാൻ സ്വയം ഉലഞ്ഞലിഞ്ഞ   നിന്നെ  ആരറിയുന്നു
തീ പാറും മിന്നലിലുരുകി വീണ നിന്നെ ആരോർക്കുന്നു
തത്തക്കിളി  നീ മറന്നുവോ ? കാണുമിവിടെൻ
ഓർമ്മയായ്  ഒരു പുൽമേടും ആമ്പൽകുളവും
പൂത്തുനിൽക്കുമീ  തണൽ മരങ്ങളും
മാനത്തു മായാതെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നൊരു മാരിവില്ലും .

ഒരു പരിശ്രമം 

സേവനം സമൂഹത്തിനു  ചെയ്യണം
ദൃഢ പ്രതിജ്ഞ യെടുത്തു  ഞാൻ .
ഇന്നുറക്കമുണർന്നയുടൻ !
ധവള വർണ്ണമണിഞ്ഞു പതയും
ചുടു ദുഗ്ദ്ധം കൈതട്ടി താഴെവീണല്ലോ !
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
വിശന്നുനിൽക്കുമാ വഴിവക്കു കുടിലിലെ
കരയുംഉണ്ണിക്കു പകുതി നൽകിയേനേ  ഞാൻ .
സൃഷ്ടിയോരോന്നും  കടന്നെത്തുമീ
ശാന്തമൂകമാം  അന്ത്യഗോപുരം .
സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ നോക്കിയിരിക്കുന്നതിലേക്കവർ  സൂക്ഷ്മം !
നേരമൊട്ടുമിന്നില്ലെനിക്ക്
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
കൂടെയിരുന്നു കേട്ടറിഞ്ഞേനേ ,
പല അമ്മൂമ്മക്കഥകളും
അപ്പൂപ്പൻ താടിയിലൊളിക്കും ഓർമ്മകളും .
ധീരനായ ജവാനെപ്പോൽ
ജീവിതമടർക്കളമായവർ
വേറിട്ട ശേഷി കൊണ്ടു  വിസ്മയം തീർക്കുന്നവർ
സന്നദ്ധ പ്രവർത്തനം നടത്താം  അവർക്കായി .
ഡിസംബർ മൂന്നിന് !
എനിക്കറിയില്ലല്ലോ
അവർക്കെന്തു വേണമെന്ന് .
ഒരധരവ്യായാമം , അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ
പറഞ്ഞു തീർത്താലോ ?
പത്രത്തിലിട്ടാലോ?
“തെരുവുനായ്ക്കളലഞ്ഞു  നടക്കുന്നോ ?
കടലിരമ്പി കരകവർന്നെന്നോ?”
(മാലിന്യം ഞാനെവിടെ മറയ്ക്കും ?)
“തളരുന്ന ഭൂമി! തകരുന്ന അമ്മ!
 മാസങ്ങളായി മൂടുന്ന പുക “
ഞാനിപ്പോൾ ഏതു ശരിയാക്കും?
സകലതും സങ്കടകഥയല്ലോ
ആശയക്കുഴപ്പം !
ആശയകന്നു!
സാമൂഹ്യ സേവനം പിന്നെയാകട്ടെ !

ഉയരും കേരളം

റദ്ദായിപ്പോയ മത്സരങ്ങളിൽ അയച്ച രചനകൾ

1

നവകൈരളി

Image result for rise up kerala

 

ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച  സ്വപ്നം ,
എന്നുദ്യാനത്തിലെ പുഷ്പം
വിടർന്നിരുലന്നങ്കിെലിവ രണ്ടും !
ഒഴുകിമറഞ്ഞവ തോരാ മഴപ്പാച്ചിലിൽ .
കഴുകി ഉണങ്ങിയ മനസ്സുകളിൽ ഇനി
നിറച്ചു വയ്ക്കാം    കരുതൽ , പകരാം                                                                     സ്നേഹം അന്യോന്യം കലർപ്പില്ലാതെ!

പണിതുയർ ത്താം ഒരുമ, വേർതിരിവെന്തിന് ?
പുതു  പുൽക്കൊടിയോരോന്നും  ഉയരണം                                                   നെഞ്ചോടണച്ചീ മലയാളമണ്ണിനെ                                                                        കാവുകളും കുളങ്ങളും മടങ്ങി വരുമോ  ?
കാവൽ നിന്ന മലകൾ   നിലതെ  റ്റി , വഴിമറന്നു പുഴകൾ .

മറക്കരുതിനി  നഷ്ടമായ ജ്ഞാനം .ഇനിയും
കേരളമുയരണം ചെളി തുടച്ചു നീക്കി
ഒരുമനമായൊരു  ലക്ഷ്യമെത്താൻ
കരുത്തു പകരാം കൈകോർക്കാം .

സംരക്ഷിക്കുക, നാടിനെ  നാമറിയുക
നാശ മൂട്ടിയ   ശീലങ്ങളെ  പിഴുതെറിയാം .
മിന്നും മാതൃക ലോകം കാണും
അതിജീവനം , നവകൈരളീചരിത്രമെഴുതും .

 

2

മലയാള മണ്ണ് 

കളമൊരുങ്ങുന്നുണ്ടീ മണ്ണിൽ  മലയാളനാട്ടിൽ

കാലത്തിനൊപ്പം  കുതിക്കാൻ  വഴി തെളിക്കാൻ

ആതുരമല്ലിവിടെ  സംസ്കാരം ,കലയും വിദ്യയും

സുസജ്ജം ,പിണക്കം  മറന്ന പ്രകൃതിയും .

 

ജീവദായകമീ  മണ്ണും മലനിരയും കടലിരമ്പവും

സൂചനയെന്നുമി വിടുണ്ട്  മുന്തിയ പ്രതിഭതൻ

ഇന്നും  പിൻബലമവർ  പകർന്നുതന്ന ശക്തി

ഈ നാടിനുവേണ്ടി  സ്വയം മറന്നു നിലകൊണ്ടവർ!

 

പൈതൃകത്തിൻറെ   സംസ്കാരം 

നയന മനോഹര സാഫല്യം

തൂണിലും  കൽത്തിട്ടയിലും

പേരെഴുതി ഞാനെന്നുടെയും
എൻ സ്വപ്നനായികയുടെയും
ഓർമ്മവേണംമെന്നുമെന്നെ
ഷാജഹാനൊടൊപ്പം  കാണണം !
ഈ ചുവർ ചിത്രമെഴുതിയതാരായാലും
ഇന്നു മുതൽ സന്ദർശകർ അതറിയണം  എൻറെ  പേരിൽ !
സൂര്യബിംബത്തിനുണ്ടൊരു  രഥമുരുളാൻ
തല്ലിയുടച്ചു  ഞാൻ പുതുകാല ചക്രം  രചിക്കും.
നാളെ ജനമറിയും
ഞാനുമിവിടുണ്ടെന്നു !
അശോകനെപ്പോലെ  എനിക്കുമുണ്ട്  തത്വചിന്തകൾ
കോറിയിടും കുപ്പിച്ചില്ലിനാൽ
സുപ്രധാന കല്പനകൾ .
ഭൂതകാലമറിയില്ല  എന്നെ ,
“പ്രശസ്തി ” രചിക്കും ഞാനെനിക്ക്
നാളെ ഞാനുമറിയപ്പെടും മഹാനായി .
“സംസ്കാരം ”   എനിക്കപരിചിതം
സാമൂഹ്യപാഠം എനിക്കന്യം .
ചേര ചോള  സാമ്രാജ്യം  ഒരു കെട്ടുകഥ !
രാജശില്പത്തിൻറെ  മുഖത്തുതുപ്പി  ചെവിയറുത്താൽ
മായുമോ സൂക്ഷിച്ചു  വച്ച സ്മരണകൾ ?
ചരിത്രത്തിലിടം നേടുമോ ഞാൻ ?
സൂത്രധാരൻ ഞാൻ , ഛായാഗ്രാഹകർ പകർത്തട്ടെ
“സംസ്കാരം”  ഈ  പൈതൃകത്തിൻറെ !
ജനപദങ്ങളുടെ പ്രയത്‌നം  മാറ്റിയെഴുതിയത്
ജനമറിയുമിനി  ഇവിടെ  ജീവിച്ച എന്നിലൂടെന്ന് !

 

 

പൊതുപണിമുടക്ക് 

സാധ്യത  ഏറ്റമുണ്ടിന്ന്  പൊതുപണിമുടക്കി –
– ന്നാഹ്വാനം  ഉണ്ടാകാൻ , ഒരു ദിനമുടനെ .
കുതിക്കുന്നിന്ധന  വില ഉയരുന്നില്ലെടുക്കളപ്പുക
ചിലവാക്കാൻ ചില്ലറപോലുമില്ല ; പുഴ മുക്കി അതും .
സമരം  ശക്തമായൊരായുധം , സായുധമാകാം
നൂതനമാധ്യമങ്ങളശ്വങ്ങളായി  കുതറിയോടും .
നാൽക്കവല  വിജനം , തിരക്കുവതിനിയാരോട് ?
Website   ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ ?  സഞ്ചാരി ,കാത്തിരിക്കൂ .
സായിപ്പിൻറെ  കൈയ്യിൽ കാണും Dollar   എന്തെങ്കിലും
Cycle ൻറെ  പുറകിലേറ്റി , ഒഴിഞ്ഞ  പാടത്തേക്ക് …
“Why  no …..?”
കൃഷിയെവിടേന്നോ? വിശന്നിട്ടോ?
പ്രാതലിനോ ? ചായക്കോ ? ഒരു പഴംപൊരി തരാം .
“Why  no …..?”
 പണിയൊന്നുമില്ലേന്നോ ? ചീട്ടുകളി വേണ്ടെന്നോ?
സായിപ്പിനെന്തറിയാം ? ഞാനും യോഗ്യതയുള്ളവൻ  തന്നെ.
കൊടിയെടുത്തവർ  വരുന്നു , Police ഉണ്ട്  പുറകെ .
“Why  no …..?  “
 Network  ഇല്ലെന്നോ  ? ഭാഷ  വശമില്ലെന്നോ?
ഇഴയുന്നു ജന്മങ്ങൾ നീതി തേടി; ഇല്ലവർക്കിന്നു
സാധിക്കാനാകില്ലൊന്നും  തടയുമെല്ലാം, പൊതുപണിമുടക്ക് !
“Why  no …..? “
തെല്ലുമില്ലേ  മര്യാദയെന്നോ ? അവകാശങ്ങളുണ്ട്
നേടാൻ !  ആർക്കുണ്ട് ഉത്തരവാദിത്തമെന്നോ?
സഹജീവിയൊരാൾ  തലപൊളിഞ്ഞു  കിടക്കുന്നു road ൽ !
ഒന്നിച്ചൊരു  selfie  എടുക്കാം , അതിനു  കിട്ടും കുറേ  Like !
“Why  no ..?”
 ഞാനൊരു  ദുഷ്ടനാണെന്നോ?  എന്ത് ?
എനിക്ക് തീരേ     മനഃസാക്ഷി  ഇല്ലേന്നോ?
തട്ട് ദോശ  കിട്ടിയില്ലേലും വേണ്ടെന്നോ ?
ജീവനും കൊണ്ടോടുന്നോ  സായിപ്പ് ?
“Why  no ..?”
ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്തോരെന്നോ ?
ഇനി വരില്ലൊരിക്കലും  എന്നോ?
ഈ God’s  Own  Country  ലേക്ക് !

നാളെയുണരുമ്പോൾ

ഇനിയും ഭൂമിയുരുളും  പതിവുപോൽ
ഇരവെന്നോ പകലെന്നോ ഭേദമെന്യേ
ഇന്ന് നമ്മൾ ആടിത്തിമിർത്ത ചുവടുകൾ
ഇനിയാരോർക്കാൻ ? പായും നാളയുടെ പുറകെ .
എന്തിനീ കോലാഹലം ? സമരം, വെടിയൊച്ചകൾ ?
എന്തു നാം  നേടി ? കഷ്ടനഷ്ടങ്ങളല്ലാതെ?
ഏറിയ  കഥകൾ , നാശത്തിൻറെ , ചതിയുടെ
ഏഷണി കേട്ടു തങ്ങളിൽ നട്ടു നാം സ്പർദ്ധ .
താഴാതെയെങ്ങനെയുയരും ? ഉയർന്നു പറക്കും?
തീരാതെ  എങ്ങനെ നിറയും? കവിഞ്ഞൊഴുകും?
തണൽ മരങ്ങളാവാം ,സൂര്യനു  കീഴേ , വെയിലേറ്റ്
തളർന്ന മനസ്സുകൾക്കേകാം  കനിവല്പ്പം .
കാണുന്ന മുഖങ്ങൾ , അറിയുക അവ അന്യമല്ല
കാണാതിരുന്നവ സ്മരണയിൽ  സ്വന്തമാക്കാം .
കരുത്തു  വേണമിന്ന്  ഉയർത്തിയെടുക്കാൻ
കരയുന്ന മാനവ ജന്മങ്ങളെ, തീ തിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങളെ..

ഭൂമി- ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്

 സകല ചരാചരങ്ങളും
                                  പട്ടുപോയൊരു
 ദുരന്തപൂരിതമാം പാഴ്മരു –
                                          വിന്നീ  ഭൂമി .
  കഴിഞ്ഞു പോയ  യുഗങ്ങൾ                                                                                                                                 മറന്നുകാണുമോ
  കൊഴിഞ്ഞുപോയൊരാ                                                                                                                                        സൂക്ഷ്മതാളുകൾ .
  തളിർത്ത ചെടികൾ, വിരിഞ്ഞ                                                                                                                                           പൂവുകൾ
 കിളിർത്ത നാമ്പുകൾ , കാറ്റിലുലയും                                                                                                                                            ചില്ലകൾ .
  സൂര്യോദയത്തിനുണരും പക്ഷികൾ                                                                                                                                                  പാടും
 അതിലൊഴുകിയെത്തും വെൺ                                                                                                                                              മേഘങ്ങൾ .
ധൂളിപറത്തി  തളരും പൊൻ                                                                                                                                                വെയിൽ
മാഞ്ഞുപോകും മാരിവില്ലും                                                                                                                                         സന്ധ്യയിൽ
മണ്ണിലുയരും ആശകളുമായ്  പുതച്ചുറങ്ങും                                                                                                                                          കിനാവുകൾ
കൂട്ടിനുണ്ട് പുഴയും അങ്ങകലെ
                                                         മലനിരയും
നിഴലുകൾ ബാക്കിവച്ചാ  സുന്ദര                                                                                                                                      നാളുകൾ മാഞ്ഞു .
 തേനിൻറെ ,പൂവിൻറെ  ഗന്ധമോർമ്മയായി                                                                                                                                     വെളിച്ചമണഞ്ഞു .
മഞ്ഞുപാളികൾ ഉരുകി,കടലുയർന്നു
                                                                         പൊങ്ങി
മഴതിമിർത്തു , പുഴ   കവിഞ്ഞു  ,മലകൾ                                                                                                                                       മണ്ണോടുചേർന്നു
വന്യജാലം തീയിൽ വെന്തു വെണ്ണീറായി                                                                                                                                         പറന്നകന്നു
വയലുകൾ  വരണ്ടുണങ്ങി പ്രതീക്ഷകൾ                                                                                                                                         പാഴായി .
ആരവം നിലച്ചു ! മനുഷ്യൻ എന്നേ
                                                                 മരിച്ചു !
അമ്മയാം ഭൂമിയെ മറന്ന അതേ                                                                                                                                                   നാൾ !

പ്രളയം- ഓണം 2018

പ്രളയം2018

ഭയമുണ്ട് ! സൂര്യൻ മേഘഭോജനമായി !
ഭയമുണ്ട് ! ജലം വീട്‌ മൂടുകയായി !
തണുപ്പുണ്ട് ! മേനി തളരുകയായി !
വിശപ്പുണ്ട് ! കണ്ണ് മങ്ങുകയായി !

 

ഇനിയെത്രനേരം ? ഈ തട്ടിൻ പുറത്ത് ?
നനഞ്ഞ തുണിപോലെ ഞാൻ .
താഴെ , കടലായി എന്റെ നാടൊഴുകുന്നു.
അയൽക്കാർ അലറിവിളിക്കുന്നു .

 

അമ്മിണിയും, നാണിയും ,പൂവാലിയും
നൂറ്റാണ്ടിലെ മഹാ പ്രളയം കവരുമവരെ !
പട്ടാളം കണ്ടില്ല , വഞ്ചിക്കാർ തിരഞ്ഞില്ല !
മന്ത്രിമാർ ഓർത്തതേയില്ല ! ഞാനിവിടുണ്ടെന്ന് !

 

വരുമവൾ എന്നെത്തേടി ! “കുറിഞ്ഞീ ” എന്ന് വിളിച്ച് . ..

 

ഓണം2018
ഘൃതമായി  നല്ല  സൂക്തങ്ങൾ, കവിതകൾ , കഥകൾ
നിലാവായി സ്നേഹം ലോപമന്യേ
അന്തരമന്യേ സഹായം ഒഴുകുന്നീ  ധരയിൽ
ഈ നാട് മുഴുവൻ ഒരു മനമായി .
കാണുന്നു ഞാൻ വഞ്ചികൾ തുഴഞ്ഞെത്തുന്നു
കരയിലേക്കടുക്കുന്നു  നവജീവൻ .
സൈന്യം കാഴ്ചവെക്കുന്നു മലനാടിന്നുയിരിനായി
പല അഭ്യാസങ്ങൾ ജലവായുവിൽ.
വലുതായി തിമിർക്കുന്നു ജയത്തോടെ എൻറെ  രാജ്യം
ഒന്നായൊരോണം  പുതു ദളങ്ങൾ  തളിരിടുന്നു.
മനം  നിറഞ്ഞു ഞാൻ , സന്തോഷപൂർവം .
യാത്ര  ചോദിക്കുന്നില്ല — സ്വന്തം മഹാബലി .