ഒറ്റമരം (Lonely  tree )

നനഞ്ഞ സായാഹ്നം .
സൂര്യ പ്രകാശം മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തുവരാൻ വഴി കാണാതെ കുഴങ്ങി . സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ മാത്രം വ്യക്തമാകുന്ന രൂപങ്ങൾ .
നിശ്ചലമായ പ്രകൃതി .
നേർത്ത തണുപ്പ് കുന്നിൻ ചെരിവിലൂടെ പറമ്പിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി .

നനഞ്ഞ ഇലകളിൽ നിന്നും ഇറ്റു  വീഴുന്ന  ജലകണങ്ങൾ അവിടെ സംഗീതമായില്ല. പറമ്പിൽ മ്ലാനത താളം കെട്ടി നിന്നിരുന്നു .

സന്ധ്യക്ക്‌ കൂടണയാൻ എത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച കിളി  വന്നില്ല!
ഇനി ഒരിക്കലും വരില്ലായിരിക്കും !
കൂടു അവിടെ   ഉണ്ടായിരിക്കില്ല !

സന്ധ്യ ഇരവിന്‌  വഴിമാറിയിട്ടും  മരത്തിൽ നിന്ന് ചെറിയ കിളി കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇടയ്ക്കു ചിലക്കുന്നതു  കേൾക്കാനേയില്ല .

കൂടു അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല !

സസ്യങ്ങളെല്ലാം സ്നേഹത്തിൻറെ  അടയാളങ്ങളായിരുന്നു.

മരങ്ങളും കുറ്റിച്ചെടികളും വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും  പൂച്ചെടികളും  എല്ലാം. അവിടെ എന്തെല്ലാം ജീവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു
നല്ല  ഭംഗിയുള്ള പൂമ്പാറ്റകൾ  , അവയ്ക്കു തേൻ നുകരാൻ നാനാ   വർണ്ണ പ്പൂക്കൾ  , മരച്ചില്ലകളിൽ ഓടിക്കളിക്കുന്ന അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാർ  പഴുത്ത മാങ്ങകൾ കൊത്തിത്തി ന്നുന്ന   പക്ഷികൾ .
സ്നേഹം ഒന്ന് മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നവിടെ.
ഇടയ്ക്കു  സന്ദർശനത്തിനെത്തുന്ന പാണ്ടൻ പോലും   ചെവിതാഴ്ത്തി , വാലാട്ടി  സമയമാകുമ്പോൾ  മടങ്ങും..
  —————————————

നന്മ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന  ആ പറമ്പിൽ ആദ്യം അസ്വസ്ഥത പടർത്തിയത്  അവരാണ് .

മറ്റേതോ ഭാഷ ഉറക്കെ സംസാരിച്ചു , അടുപ്പു കത്തിച്ചു  ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കിക്കഴിച്ചു  അവർ മടങ്ങുമ്പോൾ  ചാമ്പ നിന്നിരുന്നിടത്തു  സ്കൂൾക്കുട്ടിയുടെ   ചിത്രമുള്ള കൂറ്റൻ പരസ്യ ബോർഡ് ഉയർന്നിരുന്നു .
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നിന്ന ഇലഞ്ഞിയെ മന്ദാരം  സഹായിച്ചു.
” കുട്ടികൾ  ഇവിടെ കളിക്കാൻ വരും അത് തന്നെ”.
“ധൂളി പറത്തി  കുട്ടികൾ കളിച്ചു തിമിർക്കുന്നതു കാണാൻ ചാമ്പ ഇല്ലല്ലോ “
പേര മരം  ഗദ്ഗദമടക്കാൻ  പാടുപെട്ടു . ” പനിനീർ ചാമ്പയ്ക്ക  കുട്ടികൾക്കെല്ലാം  എന്തിഷ്ടമാണ് . എന്നിട്ടും അതെന്തിന് വെട്ടിക്കളഞ്ഞു?”
“നിറയെ നിശറല്ലേ “
കിളവി നെല്ലി കാരണം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“നിശറു  കടിച്ചാൽ  കുട്ടികൾ  വരുമോ?”

നെല്ലി തന്നെ പറ്റി  പറഞ്ഞതാണെന്ന്  പേരയ്ക്കു തോന്നി.
എന്തോ ഒരു സമാധാനക്കുറവ്  വള്ളികളെ പ്പോലെ  സൂക്ഷ്മമായി പടർന്നു കയറി .
സാക്ഷികളായി  നിന്ന സസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി വീണു .
അവ മഴുവിൻറെ വെട്ടേറ്റു  വീണു
കിളിക്കൂടുകൾ താഴെ  വീണു
മുട്ടകൾ  പൊട്ടിച്ചിതറി .
പഴങ്ങളെല്ലാം  പണിക്കു വന്ന ആളുകൾ  പങ്കിട്ടെടുത്തു .
പുസ്തകത്താളുകളിൽ  വയ്ക്കാൻ പോലും ആരും പൂക്കളിറുത്തെടുത്തില്ല .
അവ ചതഞ്ഞരഞ്ഞിരുന്നു.

വിത്തുകൾ പോലും  സൂര്യനെക്കാണാതെ  തകർന്നടിഞ്ഞു ഇലകൾക്കൊപ്പം ചാരമായി മാറി. യന്ത്രക്കൈകൾ മുരണ്ടുകൊണ്ടു  വന്നു പറമ്പു ഒരു പാഴ്‌മരുവാക്കി  മാറ്റി .

ആളുകളുടെ എണ്ണം കൂടി വന്നു .യന്ത്രങ്ങളുടെ ഹുങ്കാര  ശബ്ദവും.
ഇരമ്പി വന്ന വലിയ വാഹനങ്ങൾ അതിർത്തി വരച്ചതിനപ്പുറം  കല്ലും മണലും  കൂട്ടിയിട്ടു  . ഈ പറമ്പു പൂർണ്ണമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു !
 ഒരു മൂവാണ്ടൻ മാവ് മാത്രം  വെട്ടുകൊള്ളാതെ  പറമ്പിൻറെ  മുൻപിൽ തന്നെ പടർന്നു പന്തലിച്ചു  നിന്നു .
ആരും കൂട്ടില്ലാതെ !
ഒറ്റയ്ക്ക് !
ഒറ്റമരം !
               ————————————————
ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല !
ഒരു കാവൽക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു കൂട്ടിന്‌.

ഒറ്റമരമായതുകൊണ്ടു ഞാൻ ഒരുപാട് സൂക്ഷിച്ചു നിന്നു ..

ഓരോ മനുഷ്യനെ കാണുമ്പോഴും , വാഹനങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും  ഞാൻ പേടിച്ചു. വാളുകൾ  എന്നെ അറുത്തെടുക്കുന്നതു ഞാൻ പേടിസ്വപ്നം കാണാറുണ്ട് .
ഞാൻ ഞെട്ടും .
ഒറ്റമരത്തിൽ കൂടുവച്ചിരുന്ന കിളി  അപ്പോൾ  ചിറകടിച്ചു കരയും!
കാവൽക്കാരൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ മുകളിൽ ഞാൻ തണൽ വിരിച്ചു . രാവും പകലും മൂത്രപ്പുരയുമായി . അയാളുടെ തൊപ്പി എൻറെ  ചില്ലയിൽ തൂക്കി .
———————————————————–
‘സാധ്യമെങ്കിൽ   ഈ മരം വെട്ടിക്കളയണ്ട”  സാരിയിൽ  മനോഹരിയായ മാന്യ വനിത പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട ! ഇതിൻറെ  ഇലകൾ വീണു സ്കൂളിൻറെ  മുൻവശം  വൃത്തികേടാകും . അത് കണ്ടാൽ  കുട്ടികളെ ഇവിടെ ചേർക്കാൻ വരുന്ന  മാതാപിതാക്കൾ നമ്മുടെ സ്കൂൾ വൃത്തിഹീനമായ  സമീപനമാണ് കൈക്കൊള്ളുന്നതെന്നു  കരുതും “
ചുണ്ടുകൾക്ക് മുകളിലും താഴെയും മാത്രം രോമമുള്ള തടിയനായ മനുഷ്യൻ  തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു !
    ——————————————————-
വൈകുന്നേരം .
ഇന്നാട്ടിലെ  പുതിയ വിദ്യാലയത്തിൻറെ  നിഴൽ പറമ്പിൽ നിറഞ്ഞു .
അവിടെ എൻ്റെ  നിഴൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!
ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല !
illustration Shreya SusanZacharia

സൗന്ദര്യലഹരി 

 ഇന്നേതു സുന്ദരവർണ്ണമണിയും ഈ കാനനം
                                            പക്ഷിമൃഗാദികളും
കൊന്നപ്പൂക്കൾ നിറയെ വിരിഞ്ഞു സ്വർണ്ണ
                                                    ശോഭായണിഞ്ഞിവിടം .
സുന്ദരമീ ഹരിതവർണം മൂടി നിൽക്കും
                                                 മരത്തലപ്പും
മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടവിടെ ചിറകുനീർത്തി-
                                                 പ്പറക്കാനൊരു കിളി .
കളകളം പാടി പറന്നുപൊങ്ങുമിനി വാനിലീ
                                                  മഞ്ഞക്കിളി
മധുരമൂറും  പഞ്ചസാരപ്പഴം ,കാറ്റിലാടും  മാമ്പഴവും
                                                          വിരുന്നാകുന്നു .
പക്ഷികളിലഴകേറും  മയിൽ പീലി നീർത്തും
                                                             നേരം
മഴമേഘങ്ങളാർത്തു  മണി മുത്ത്
                                                     പൊഴിക്കുന്നു .
മണ്ണിലേക്കുൾവലിയാൻ മടിച്ച ജലം ,സുന്ദരമൊരു
                                                                       കാഴ്ചയതിൽ
 ഉയരെ തെങ്ങിൻ തലപ്പും അവിടെ ചിറകു നനഞ്ഞ
                                                                      കിളിയും .
ഭൂവാസികൾ തണൽതേടിയെത്തും മര-
                                                              ച്ചോട്ടിലൊരു
 മെത്തയൊരുക്കുന്നു  പുൽനാമ്പുകൾ ജലകണം
                                                                          പേറി.
നീരാവിയായിനി  വീണ്ടും ഉയരും  ജലപ്പരപ്പിൽ
                                                                 നിന്നും
നിറഞ്ഞൊഴുകും പുഴയായും കടലലയായും
                                                                      ഉയരും .
സുന്ദരമീ കാഴ്ചകൾ ,മനസ്സ് നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞൊഴുകും
                                                                                 ലഹരി
തീരുമോ നാളെയിതെല്ലാം ഓർമ്മയായി ,കണ്ടുമറന്ന
                                                                                   കിനാവായി .
ഇടറിവീണ പ്രകൃതി ,മണ്ണടിഞ്ഞ ശോഭ,  ഭൂമിക്കിനി
                                                                       എവിടെ ഭംഗി ?
നുരപൊന്തുകയില്ല ചുടുമണലിൽ ,നദി പതഞ്ഞൊഴുകുമോ
                                                         തീയിലമരും കാട്ടിൽ?

ഒരു പരിശ്രമം 

സേവനം സമൂഹത്തിനു  ചെയ്യണം
ദൃഢ പ്രതിജ്ഞ യെടുത്തു  ഞാൻ .
ഇന്നുറക്കമുണർന്നയുടൻ !
ധവള വർണ്ണമണിഞ്ഞു പതയും
ചുടു ദുഗ്ദ്ധം കൈതട്ടി താഴെവീണല്ലോ !
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
വിശന്നുനിൽക്കുമാ വഴിവക്കു കുടിലിലെ
കരയുംഉണ്ണിക്കു പകുതി നൽകിയേനേ  ഞാൻ .
സൃഷ്ടിയോരോന്നും  കടന്നെത്തുമീ
ശാന്തമൂകമാം  അന്ത്യഗോപുരം .
സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ നോക്കിയിരിക്കുന്നതിലേക്കവർ  സൂക്ഷ്മം !
നേരമൊട്ടുമിന്നില്ലെനിക്ക്
അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ !
കൂടെയിരുന്നു കേട്ടറിഞ്ഞേനേ ,
പല അമ്മൂമ്മക്കഥകളും
അപ്പൂപ്പൻ താടിയിലൊളിക്കും ഓർമ്മകളും .
ധീരനായ ജവാനെപ്പോൽ
ജീവിതമടർക്കളമായവർ
വേറിട്ട ശേഷി കൊണ്ടു  വിസ്മയം തീർക്കുന്നവർ
സന്നദ്ധ പ്രവർത്തനം നടത്താം  അവർക്കായി .
ഡിസംബർ മൂന്നിന് !
എനിക്കറിയില്ലല്ലോ
അവർക്കെന്തു വേണമെന്ന് .
ഒരധരവ്യായാമം , അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ
പറഞ്ഞു തീർത്താലോ ?
പത്രത്തിലിട്ടാലോ?
“തെരുവുനായ്ക്കളലഞ്ഞു  നടക്കുന്നോ ?
കടലിരമ്പി കരകവർന്നെന്നോ?”
(മാലിന്യം ഞാനെവിടെ മറയ്ക്കും ?)
“തളരുന്ന ഭൂമി! തകരുന്ന അമ്മ!
 മാസങ്ങളായി മൂടുന്ന പുക “
ഞാനിപ്പോൾ ഏതു ശരിയാക്കും?
സകലതും സങ്കടകഥയല്ലോ
ആശയക്കുഴപ്പം !
ആശയകന്നു!
സാമൂഹ്യ സേവനം പിന്നെയാകട്ടെ !

ഉയരും കേരളം

റദ്ദായിപ്പോയ മത്സരങ്ങളിൽ അയച്ച രചനകൾ

1

നവകൈരളി

Image result for rise up kerala

 

ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച  സ്വപ്നം ,
എന്നുദ്യാനത്തിലെ പുഷ്പം
വിടർന്നിരുലന്നങ്കിെലിവ രണ്ടും !
ഒഴുകിമറഞ്ഞവ തോരാ മഴപ്പാച്ചിലിൽ .
കഴുകി ഉണങ്ങിയ മനസ്സുകളിൽ ഇനി
നിറച്ചു വയ്ക്കാം    കരുതൽ , പകരാം                                                                     സ്നേഹം അന്യോന്യം കലർപ്പില്ലാതെ!

പണിതുയർ ത്താം ഒരുമ, വേർതിരിവെന്തിന് ?
പുതു  പുൽക്കൊടിയോരോന്നും  ഉയരണം                                                   നെഞ്ചോടണച്ചീ മലയാളമണ്ണിനെ                                                                        കാവുകളും കുളങ്ങളും മടങ്ങി വരുമോ  ?
കാവൽ നിന്ന മലകൾ   നിലതെ  റ്റി , വഴിമറന്നു പുഴകൾ .

മറക്കരുതിനി  നഷ്ടമായ ജ്ഞാനം .ഇനിയും
കേരളമുയരണം ചെളി തുടച്ചു നീക്കി
ഒരുമനമായൊരു  ലക്ഷ്യമെത്താൻ
കരുത്തു പകരാം കൈകോർക്കാം .

സംരക്ഷിക്കുക, നാടിനെ  നാമറിയുക
നാശ മൂട്ടിയ   ശീലങ്ങളെ  പിഴുതെറിയാം .
മിന്നും മാതൃക ലോകം കാണും
അതിജീവനം , നവകൈരളീചരിത്രമെഴുതും .

 

2

മലയാള മണ്ണ് 

കളമൊരുങ്ങുന്നുണ്ടീ മണ്ണിൽ  മലയാളനാട്ടിൽ

കാലത്തിനൊപ്പം  കുതിക്കാൻ  വഴി തെളിക്കാൻ

ആതുരമല്ലിവിടെ  സംസ്കാരം ,കലയും വിദ്യയും

സുസജ്ജം ,പിണക്കം  മറന്ന പ്രകൃതിയും .

 

ജീവദായകമീ  മണ്ണും മലനിരയും കടലിരമ്പവും

സൂചനയെന്നുമി വിടുണ്ട്  മുന്തിയ പ്രതിഭതൻ

ഇന്നും  പിൻബലമവർ  പകർന്നുതന്ന ശക്തി

ഈ നാടിനുവേണ്ടി  സ്വയം മറന്നു നിലകൊണ്ടവർ!

 

പൈതൃകത്തിൻറെ   സംസ്കാരം 

നയന മനോഹര സാഫല്യം

തൂണിലും  കൽത്തിട്ടയിലും

പേരെഴുതി ഞാനെന്നുടെയും
എൻ സ്വപ്നനായികയുടെയും
ഓർമ്മവേണംമെന്നുമെന്നെ
ഷാജഹാനൊടൊപ്പം  കാണണം !
ഈ ചുവർ ചിത്രമെഴുതിയതാരായാലും
ഇന്നു മുതൽ സന്ദർശകർ അതറിയണം  എൻറെ  പേരിൽ !
സൂര്യബിംബത്തിനുണ്ടൊരു  രഥമുരുളാൻ
തല്ലിയുടച്ചു  ഞാൻ പുതുകാല ചക്രം  രചിക്കും.
നാളെ ജനമറിയും
ഞാനുമിവിടുണ്ടെന്നു !
അശോകനെപ്പോലെ  എനിക്കുമുണ്ട്  തത്വചിന്തകൾ
കോറിയിടും കുപ്പിച്ചില്ലിനാൽ
സുപ്രധാന കല്പനകൾ .
ഭൂതകാലമറിയില്ല  എന്നെ ,
“പ്രശസ്തി ” രചിക്കും ഞാനെനിക്ക്
നാളെ ഞാനുമറിയപ്പെടും മഹാനായി .
“സംസ്കാരം ”   എനിക്കപരിചിതം
സാമൂഹ്യപാഠം എനിക്കന്യം .
ചേര ചോള  സാമ്രാജ്യം  ഒരു കെട്ടുകഥ !
രാജശില്പത്തിൻറെ  മുഖത്തുതുപ്പി  ചെവിയറുത്താൽ
മായുമോ സൂക്ഷിച്ചു  വച്ച സ്മരണകൾ ?
ചരിത്രത്തിലിടം നേടുമോ ഞാൻ ?
സൂത്രധാരൻ ഞാൻ , ഛായാഗ്രാഹകർ പകർത്തട്ടെ
“സംസ്കാരം”  ഈ  പൈതൃകത്തിൻറെ !
ജനപദങ്ങളുടെ പ്രയത്‌നം  മാറ്റിയെഴുതിയത്
ജനമറിയുമിനി  ഇവിടെ  ജീവിച്ച എന്നിലൂടെന്ന് !

 

 

പൊതുപണിമുടക്ക് 

സാധ്യത  ഏറ്റമുണ്ടിന്ന്  പൊതുപണിമുടക്കി –
– ന്നാഹ്വാനം  ഉണ്ടാകാൻ , ഒരു ദിനമുടനെ .
കുതിക്കുന്നിന്ധന  വില ഉയരുന്നില്ലെടുക്കളപ്പുക
ചിലവാക്കാൻ ചില്ലറപോലുമില്ല ; പുഴ മുക്കി അതും .
സമരം  ശക്തമായൊരായുധം , സായുധമാകാം
നൂതനമാധ്യമങ്ങളശ്വങ്ങളായി  കുതറിയോടും .
നാൽക്കവല  വിജനം , തിരക്കുവതിനിയാരോട് ?
Website   ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ ?  സഞ്ചാരി ,കാത്തിരിക്കൂ .
സായിപ്പിൻറെ  കൈയ്യിൽ കാണും Dollar   എന്തെങ്കിലും
Cycle ൻറെ  പുറകിലേറ്റി , ഒഴിഞ്ഞ  പാടത്തേക്ക് …
“Why  no …..?”
കൃഷിയെവിടേന്നോ? വിശന്നിട്ടോ?
പ്രാതലിനോ ? ചായക്കോ ? ഒരു പഴംപൊരി തരാം .
“Why  no …..?”
 പണിയൊന്നുമില്ലേന്നോ ? ചീട്ടുകളി വേണ്ടെന്നോ?
സായിപ്പിനെന്തറിയാം ? ഞാനും യോഗ്യതയുള്ളവൻ  തന്നെ.
കൊടിയെടുത്തവർ  വരുന്നു , Police ഉണ്ട്  പുറകെ .
“Why  no …..?  “
 Network  ഇല്ലെന്നോ  ? ഭാഷ  വശമില്ലെന്നോ?
ഇഴയുന്നു ജന്മങ്ങൾ നീതി തേടി; ഇല്ലവർക്കിന്നു
സാധിക്കാനാകില്ലൊന്നും  തടയുമെല്ലാം, പൊതുപണിമുടക്ക് !
“Why  no …..? “
തെല്ലുമില്ലേ  മര്യാദയെന്നോ ? അവകാശങ്ങളുണ്ട്
നേടാൻ !  ആർക്കുണ്ട് ഉത്തരവാദിത്തമെന്നോ?
സഹജീവിയൊരാൾ  തലപൊളിഞ്ഞു  കിടക്കുന്നു road ൽ !
ഒന്നിച്ചൊരു  selfie  എടുക്കാം , അതിനു  കിട്ടും കുറേ  Like !
“Why  no ..?”
 ഞാനൊരു  ദുഷ്ടനാണെന്നോ?  എന്ത് ?
എനിക്ക് തീരേ     മനഃസാക്ഷി  ഇല്ലേന്നോ?
തട്ട് ദോശ  കിട്ടിയില്ലേലും വേണ്ടെന്നോ ?
ജീവനും കൊണ്ടോടുന്നോ  സായിപ്പ് ?
“Why  no ..?”
ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്തോരെന്നോ ?
ഇനി വരില്ലൊരിക്കലും  എന്നോ?
ഈ God’s  Own  Country  ലേക്ക് !

നാളെയുണരുമ്പോൾ

ഇനിയും ഭൂമിയുരുളും  പതിവുപോൽ
ഇരവെന്നോ പകലെന്നോ ഭേദമെന്യേ
ഇന്ന് നമ്മൾ ആടിത്തിമിർത്ത ചുവടുകൾ
ഇനിയാരോർക്കാൻ ? പായും നാളയുടെ പുറകെ .
എന്തിനീ കോലാഹലം ? സമരം, വെടിയൊച്ചകൾ ?
എന്തു നാം  നേടി ? കഷ്ടനഷ്ടങ്ങളല്ലാതെ?
ഏറിയ  കഥകൾ , നാശത്തിൻറെ , ചതിയുടെ
ഏഷണി കേട്ടു തങ്ങളിൽ നട്ടു നാം സ്പർദ്ധ .
താഴാതെയെങ്ങനെയുയരും ? ഉയർന്നു പറക്കും?
തീരാതെ  എങ്ങനെ നിറയും? കവിഞ്ഞൊഴുകും?
തണൽ മരങ്ങളാവാം ,സൂര്യനു  കീഴേ , വെയിലേറ്റ്
തളർന്ന മനസ്സുകൾക്കേകാം  കനിവല്പ്പം .
കാണുന്ന മുഖങ്ങൾ , അറിയുക അവ അന്യമല്ല
കാണാതിരുന്നവ സ്മരണയിൽ  സ്വന്തമാക്കാം .
കരുത്തു  വേണമിന്ന്  ഉയർത്തിയെടുക്കാൻ
കരയുന്ന മാനവ ജന്മങ്ങളെ, തീ തിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങളെ..

ഭൂമി- ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്

 സകല ചരാചരങ്ങളും
                                  പട്ടുപോയൊരു
 ദുരന്തപൂരിതമാം പാഴ്മരു –
                                          വിന്നീ  ഭൂമി .
  കഴിഞ്ഞു പോയ  യുഗങ്ങൾ                                                                                                                                 മറന്നുകാണുമോ
  കൊഴിഞ്ഞുപോയൊരാ                                                                                                                                        സൂക്ഷ്മതാളുകൾ .
  തളിർത്ത ചെടികൾ, വിരിഞ്ഞ                                                                                                                                           പൂവുകൾ
 കിളിർത്ത നാമ്പുകൾ , കാറ്റിലുലയും                                                                                                                                            ചില്ലകൾ .
  സൂര്യോദയത്തിനുണരും പക്ഷികൾ                                                                                                                                                  പാടും
 അതിലൊഴുകിയെത്തും വെൺ                                                                                                                                              മേഘങ്ങൾ .
ധൂളിപറത്തി  തളരും പൊൻ                                                                                                                                                വെയിൽ
മാഞ്ഞുപോകും മാരിവില്ലും                                                                                                                                         സന്ധ്യയിൽ
മണ്ണിലുയരും ആശകളുമായ്  പുതച്ചുറങ്ങും                                                                                                                                          കിനാവുകൾ
കൂട്ടിനുണ്ട് പുഴയും അങ്ങകലെ
                                                         മലനിരയും
നിഴലുകൾ ബാക്കിവച്ചാ  സുന്ദര                                                                                                                                      നാളുകൾ മാഞ്ഞു .
 തേനിൻറെ ,പൂവിൻറെ  ഗന്ധമോർമ്മയായി                                                                                                                                     വെളിച്ചമണഞ്ഞു .
മഞ്ഞുപാളികൾ ഉരുകി,കടലുയർന്നു
                                                                         പൊങ്ങി
മഴതിമിർത്തു , പുഴ   കവിഞ്ഞു  ,മലകൾ                                                                                                                                       മണ്ണോടുചേർന്നു
വന്യജാലം തീയിൽ വെന്തു വെണ്ണീറായി                                                                                                                                         പറന്നകന്നു
വയലുകൾ  വരണ്ടുണങ്ങി പ്രതീക്ഷകൾ                                                                                                                                         പാഴായി .
ആരവം നിലച്ചു ! മനുഷ്യൻ എന്നേ
                                                                 മരിച്ചു !
അമ്മയാം ഭൂമിയെ മറന്ന അതേ                                                                                                                                                   നാൾ !

പ്രളയം- ഓണം 2018

പ്രളയം2018

ഭയമുണ്ട് ! സൂര്യൻ മേഘഭോജനമായി !
ഭയമുണ്ട് ! ജലം വീട്‌ മൂടുകയായി !
തണുപ്പുണ്ട് ! മേനി തളരുകയായി !
വിശപ്പുണ്ട് ! കണ്ണ് മങ്ങുകയായി !

 

ഇനിയെത്രനേരം ? ഈ തട്ടിൻ പുറത്ത് ?
നനഞ്ഞ തുണിപോലെ ഞാൻ .
താഴെ , കടലായി എന്റെ നാടൊഴുകുന്നു.
അയൽക്കാർ അലറിവിളിക്കുന്നു .

 

അമ്മിണിയും, നാണിയും ,പൂവാലിയും
നൂറ്റാണ്ടിലെ മഹാ പ്രളയം കവരുമവരെ !
പട്ടാളം കണ്ടില്ല , വഞ്ചിക്കാർ തിരഞ്ഞില്ല !
മന്ത്രിമാർ ഓർത്തതേയില്ല ! ഞാനിവിടുണ്ടെന്ന് !

 

വരുമവൾ എന്നെത്തേടി ! “കുറിഞ്ഞീ ” എന്ന് വിളിച്ച് . ..

 

ഓണം2018
ഘൃതമായി  നല്ല  സൂക്തങ്ങൾ, കവിതകൾ , കഥകൾ
നിലാവായി സ്നേഹം ലോപമന്യേ
അന്തരമന്യേ സഹായം ഒഴുകുന്നീ  ധരയിൽ
ഈ നാട് മുഴുവൻ ഒരു മനമായി .
കാണുന്നു ഞാൻ വഞ്ചികൾ തുഴഞ്ഞെത്തുന്നു
കരയിലേക്കടുക്കുന്നു  നവജീവൻ .
സൈന്യം കാഴ്ചവെക്കുന്നു മലനാടിന്നുയിരിനായി
പല അഭ്യാസങ്ങൾ ജലവായുവിൽ.
വലുതായി തിമിർക്കുന്നു ജയത്തോടെ എൻറെ  രാജ്യം
ഒന്നായൊരോണം  പുതു ദളങ്ങൾ  തളിരിടുന്നു.
മനം  നിറഞ്ഞു ഞാൻ , സന്തോഷപൂർവം .
യാത്ര  ചോദിക്കുന്നില്ല — സ്വന്തം മഹാബലി .

യുദ്ധവിരാമം 

സിന്ധു നദിയിലൂടെ ഒരു തോണി മെല്ലെ കര ലക്ഷ്യമാക്കി  വരുന്നു . തോണി തുഴയുന്ന സുശീല നന്നേ ക്ഷീണിതയായിരുന്നു.

സമയം സന്ധ്യയോടടുക്കുന്നു  .സുശീല തോണി കരയ്ക്കടുപ്പിച്ചു .സിന്ധു നദിയിലെ തെളിനീരിൻറെ  തണുപ്പ് അവരുടെ കാലുകളിൽ തറഞ്ഞു കയറി  തൻറെ  കുടുംബത്തെ ആകമാനം ഇല്ലാതാക്കിയ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകൾ ഹൃദയത്തിൽ ശാശ്വതമായ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു .
സുശീല തോണി നദീതീരത്തെ മരക്കുറ്റിയിൽ കെട്ടിയിട്ടു. തോണിയിൽ വച്ച ഭാണ്ഡകെട്ട് എടുത്തു തൻറെ  കുടിലിലേക്ക്  നടന്നു.
മരക്കൂട്ടങ്ങളുടെ നടുവിൽ തണുത്ത ആകാശം നോക്കി ഒരു കുടിൽ.
നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ടു ഒരു കരച്ചിൽ . ഒരു ബാലൻ തൻറെ  പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം എത്താത്തതിൽ പ്രതിഷേധിക്കുന്നു.  ആ  കുടിലിനുള്ളിൽ തണുപ്പകറ്റാൻ വേണ്ടി മാത്രം അന്ന് തീ കത്തിച്ചിരുന്നു .
 ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മ  സ്വന്തം കണ്ണുകൾ നിറയാതിരിക്കാൻ പണിപ്പെട്ടു കൊണ്ട് തൻറെ മകനെ ലാളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.കുതിര ഓടുന്നതുപോലെ നടിച്ചു. എങ്കിലും കുടിലിനു പുറത്തേക്കു ശബ്ദം പോകാതിരിക്കാൻ ആ യുവതി  പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു .
കതകിൽ പ്രത്യേക താളത്തിൽ മുട്ടുന്നുണ്ട് ആരോ , പുറത്തുനിന്ന് .
    ടക് …ടക് …
    ടക് …ടക് …
“‘അമ്മ ” യുവതിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു .
“മുത്തശ്ശി” കുട്ടി തുള്ളിച്ചാടി.
ഭാണ്ഡം താഴെ വച്ച് സുശീല കുട്ടിയെ വാരിയെടുത്ത് ഉമ്മവച്ചു .
കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ ഭാണ്ഡത്തിൽ കൈയിട്ടു ഒരു മാങ്ങ  എടുത്തു കഴിക്കാനാരംഭിച്ചു.
തണുപ്പകറ്റാൻ സുശീല  തീയുടെ  നേരെ കൈകൾ നീട്ടി .
കനൽ പോലെ എരിയുന്നത് സുശീലയുടെ മനസ്സ്.
സധൂര  ഭാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന്  ധാന്യങ്ങളും പഴങ്ങളും സൂക്ഷിച്ചു എടുത്തു വച്ചു . ഒരു പാത്രത്തിൽ കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി സധൂര  സുശീലക്കു നൽകി . സുശീല കുറച്ചു ചെമ്പു നാണയങ്ങൾ സധൂരയെ  ഏൽപ്പിച്ചു .
സന്ധ്യ രാത്രിക്കു വഴിമാറി .
യാത്രാക്ഷീണം  സുശീലയെ അലട്ടിയില്ല.ചെറുമകനെ  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവനു താരാട്ടുപാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..  സധൂര നല്ല ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കമായി .
സുരഥൻറെ  മരണം ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് അവൾ മുക്തയാകുന്നതേ  ഉള്ളൂ. ക്ഷത്രിയ സ്ത്രീകൾ കരഞ്ഞു തളരാറില്ല .
ഇന്ന് മാതളപ്പഴങ്ങൾ വാങ്ങാനെത്തിയ ആളിൽ നിന്ന് താൻ കേട്ടത് ശുഭവാർത്തയായിരുന്നില്ല .
സാക്ഷാൽ അർജ്ജുനൻ  യാഗാശ്വവുമായി മുന്നേറുന്നു. തടയാൻ ശ്രമിച്ച രാജാക്കന്മാരെല്ലാം തലയറ്റു വീണു.
 തൻറെ  മകൻറെ  ദാരുണമായ മരണത്തെക്കുറിച്ചു  ഓർക്കാൻ പോലും സുശീല ഭയന്നു .
രാജ്യത്തു ശത്രു സൈന്യത്തിൻറെ  നിഴൽവീണപ്പോഴേക്കും  തൻറെ  പുത്രൻ പഴുത്ത ഇല പോലെ തളർന്നു വീണു . യോദ്ധാവിനെ പോലെ വീരചരമം നേടാൻ ഭാഗ്യമില്ലാതെപോയ കുമാരൻ.
 സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യും?
സ്വന്ത ജീവിതത്തിൽ വിധിക്കു മേൽക്കൈ നൽകിയ തൻറെ  അമ്മ.
അവർ ചിന്തിച്ചിരുന്നോ? ശബ്‌ദിച്ചിരുന്നോ ?
ഇപ്പോൾ താൻ ചിന്തിച്ചേ മതിയാകൂ!പ്രവർത്തിച്ചേ  മതിയാകൂ !
ഭയന്ന് വിറക്കാനെ  കഴിഞ്ഞുള്ളു,കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം തുടങ്ങാനുള്ള തീരുമാനം  അറിഞ്ഞപ്പോൾ. ഞാണിൽ  ചേർത്ത ശരം  പോലെ തൻറെ  ജീവിതം.
 മുന്നോട്ടു പോവുക .
ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുകയോ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യാം .
സിന്ധു രാജധാനി വിട്ടു  ഓടിപ്പോന്നത്  സധൂരയുടെ  ജീവിതത്തിൽ ഈ പിഞ്ചുകുഞ്ഞെങ്കിലും അവശേഷിക്കണം എന്നതുകൊണ്ട്.
പക്ഷെ തൻറെ  ശ്രമങ്ങൾ പാഴാവുകയാണോ? ചെറുത്തുനിൽക്കാൻ തനിക്കു കഴിയുമോ?
യുദ്ധത്തിന് എന്താണ് യഥാർത്ഥ പരിഹാരം?
സിന്ധു രാജധാനി ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്നത് പാണ്ഡവപ്പട .
തങ്ങളുടെ ഒളിയിടം അവർ അനായാസം കണ്ടെത്തും. പട നയിക്കുന്നത് മറ്റാരുമല്ലല്ലോ !
സാക്ഷാൽ അർജ്ജുനൻ !
തൻറെ  ജ്യേഷ്ഠൻ !
പക്ഷെ ബന്ധുക്കൾ ശത്രുക്കളാണിപ്പോൾ!
സിന്ധു ദേശത്തു യാഗാശ്വം പ്രവേശിച്ചാൽ  തൻറെ   കൊച്ചുമകൻറെ  ജീവൻ അപകടത്തിലാകും .സുശീല ആകെ തളർന്നു . തൻറെ  ചെറുമകൻറെ  ജീവൻ  നിലനിറുത്തണമെങ്കിൽ യുദ്ധം ഓഴിവാകണം .
അതിനു അർജ്ജുനൻ  തീരുമാനിക്കണം . താൻ എന്ത് ചെയ്യും?
എങ്ങനെ അർജ്ജുനനെ  കാണും?
അദ്ദേഹം തന്നെ കാണുന്നത്  അനുജത്തിയായിട്ടാകുമോ അതോ  ശത്രു രാജ്യത്തെ റാണി ആയിട്ടാകുമോ?
തനിക്കു മുളച്ചുവരുന്ന  ഒരു ചെടിയുടെ ശക്തിപോലുമില്ല.
വേരുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിട്ടില്ല.
കാറ്റും,മഴയും,മഞ്ഞും ,വെയിലും നേരിട്ട് ശീലമില്ല.
സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല .
അന്ധനായ അച്ഛൻറെ  മകൾ .
വിധിയെ മാറോടണച്ച  അമ്മ .
അധർമ്മം കൈമുതലാക്കിയ സഹോദരന്മാർ .
താൻ എന്തോർത്തു അഭിമാനം കൊള്ളും ?
ഒന്നുകൂടി തലതാഴ്ത്തേണ്ടി വന്നു സിന്ധുരാജൻറെ  റാണി ആയപ്പോൾ. തനിക്കു സഹിക്കാവുന്നതിലും അധികമായ നീച പ്രകൃതമായിരുന്നു  അദ്ദേഹത്തിൻറെത്‌  സ്ത്രീകളെ ബഹുമാനിക്കാൻ അറിയാത്ത ആൾ.
ജയം വിലകൊടുത്തു വാങ്ങാം .അഭിമാനമോ?
തൻറെ  സീമന്തരേഖയിലെ സിന്ദൂരം അന്ന് നിലനിന്നത് പാണ്ഡവ ഏടത്തിയുടെ ഔദാര്യം .!
സുരഥൻ  ഭയന്ന് മരിച്ചപ്പോൾ  താൻ ധാരാളം ആളുകളുടെ അമ്പരപ്പ് കലർന്ന നോട്ടങ്ങളുടെ നടുവിൽ  തലകുനിച്ചിരുന്നു.
 തനിക്കു ഒരിക്കലും തല ഉയർത്താനായിട്ടില്ല.!
തൻറെ  ചെറുമകൻറെ    ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ യുദ്ധം ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ . അതിനു താൻ  അർജുനനെ കണ്ടേ മതിയാവൂ. തൻറെ ദയനീയാവസ്ഥ അദ്ദേഹത്തെ  അറിയിക്കണം. അദ്ദേഹത്തിൻറെ  നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കണം.
ഒരു രഥത്തിലായിരുന്നു സുശീലയുടെ മടക്കയാത്ര.
മറ്റൊരു രഥത്തിൽ സധൂരയോടും പരിചാരികയോടും ഒപ്പം തൻറെ  തങ്കക്കുടം .    അവൻറെ  തലയിൽ സ്വർണ്ണക്കിരീടം . പിന്നിലായി കുതിരപ്പട്ടാളം.
സിന്ധുരാജകൊട്ടാരത്തിലേക്കു ഒരു മടങ്ങിവരവ് .അർജ്ജുനൻ പട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ പുതുസിന്ധുരാജൻറെ  എഴുന്നള്ളത്ത് .
 സുശീല തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു . സുശീല അഭിമാനത്തോടെ ഗോതമ്പു പാടങ്ങൾക്ക്  നടുവിലൂടെ യാത്രചെയ്തു .
സ്വർണ്ണ  നിറമാർന്ന  കതിരുകൾ ഇളംകാറ്റിൽ ചാഞ്ചാടി . അവ രക്തം വീണു ചുവക്കാതിരുന്നത് സുശീല അർജ്ജുനനെ  കണ്ടത് കൊണ്ട് , യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് കൊണ്ട്.!